Zodra een onderwerp als Genderdysforie wordt behandeld kan dit best al heftig zijn. Zodra dit, zoals nu, echter een verhaal betreft vanuit persoonlijke ervaringen, krijgt een bijeenkomst wel een heel bijzonder karakter.

Tijdens de presentatie komen daardoor ook veel persoonlijke zaken aan bod en het is tekenend dat dit ook mogelijk is binnen de studiekring waar het respect voor de mede deelnemers bovenaan staat.

Er komen veel aspecten aan bod waar we normaalgesproken niet over nadenken. Gevoelens, acceptatie, emoties, operaties, consequenties, noem maar op. Zaken waar we normaalgesproken niet bij stil staan totdat je er mee wordt geconfronteerd.

Zo onopvallend mogelijk wordt er tijdens de bijeenkomst dan ook af en toe een traantje weggepinkt.

De afsluiting: "Van een ongelukkige dochter naar een gelukkige zoon" maakt alles goed.