Thema van de bespreking van 1 mei is ‘Hart en bloedvaten’. En hoewel de titel niet doet vermoeden dat wij op het puntje van de stoel zullen zitten, wordt onze aandacht meteen getrokken door de ondertiteling: verschillen tussen mannen en vrouwen.

De spreekster vertelt over de bloedsomloop, aandoeningen, hartritmestoornissen en hartinfarcten en krijgt de hele presentatie door aanvullende vragen.

Eindelijk komt de spreekster toe aan waar we op hebben zitten wachten namelijk dat de verschijnselen bij een dreigend hartinfarct verschillen tussen mannen en vrouwen.

Bij mannen zijn het meestal de de bekende verschijnselen zoals: drukkende pijn op de borst, pijn in de linkerarm met uitstraling naar de hals.

Bij vrouwen zijn de klachten veel vager en lijken meer op vermoeidheidsklachten: pijn tussen de schouderbladen, kortademigheid, maagklachten, spierpijn enzovoorts. Omdat de klachten meestal zo vaag zijn lopen vrouwen vaak langer door met de klachten of worden deze niet herkend door de huisarts.

Anders dan bij mannen begint het dichtslibben van de aderen in de kleine vaten, waardoor de situatie ook ernstiger is als de diagnose eenmaal is gesteld. Door deze factoren overlijden nog steeds meer vrouwen aan een hartinfarct dan mannen.

We worden dan ook op het hart gedrukt om sneller aan de bel te trekken en ook andere vrouwen erop attent te maken dat deze vage klachten niet moeten worden afgedaan met ‘het gaat wel over’, maar een bezoek aan de huisarts aan te bevelen is.

We zaten op het puntje van de stoel.